• Nele Pessemier

Het was weer een veel te korte nacht

Na twee weken thuis te zijn geweest met de kinderen (lees: leven op hun tempo, in onze eigen cocon), is het toch weer even aanpassen.


Aanpassen aan de "confrontatie" met de buitenwereld, de routine, het ritme van de anderen,... Het is voor mij zelfs altijd weer wat zoeken naar mijn eigen ritme.


Dat loskomen uit onze bubbel stellen we altijd zo lang mogelijk uit. Het lijkt bijna een ongeschreven regel, dat we allemaal zo weinig mogelijk praten over "maandag". Tot de avond voordien, als het echt niet meer anders kan ;-) En zo gaat het meestal tijdens de vakanties. Doorgaans duurt het dan een paar dagen tot we weer op onze plooi zijn.


Dat ik het vandaag moeilijker had dan anders, ligt waarschijnlijk deels aan de veel te korte nacht. Te laat gaan slapen (het belang van zelfzorg... I know...) en een paar keer wakker geweest.


Deels zal het te maken hebben met het feit dat ik morgen opstart bij een nieuwe klant (een HR-Consulting opdracht). Want ook dat blijft toch altijd wel spannend!


Om goed op gang te komen ben ik vanochtend gestart met de zaken die ik vandaag absoluut moest afwerken. Vanmiddag heb ik mezelf dan beloond met een stevige wandeling in de natuur.


Het weer was er fantastisch voor en de natuur is mooi in al haar naaktheid.


Ondanks dat ik me natuurlijk al langer bewust ben van de positieve effecten van natuur en buitenlucht, viel het me op hoeveel energie ik ervan kreeg.


De vermoeidheid van de slechte nacht lijkt verdwenen en ik heb de positiviteit van buiten opgezogen.


Zo kunnen we er weer even tegen!





Follow

  • Facebook Social Icon
  • Instagram
  • LinkedIn Social Icon

België

©2018 by Leaves-coaching. Proudly created with Wix.com